grotere letterskleinere letters

U bent hier: home > israël 2017

ISRAEL 2017

dinsdag 10 januari, vertrekdag

Dinsdagmorgen begonnen om 06.00 uur de deelnemers  zich te verzamelen op het Weijerplein voor onze reis naar Israël. Pastor Ben Wolbers, vice-voorzitter Emily van der Heijden van het parochiebestuur en zuster Bep de Vreede hadden zich de moeite gedaan om ons uitgeleide te doen op dat vroege uur. Even na half zeven werd er vetrokken.

Israel dag 1De reis naar Schiphol verliep, ondanks enige filevorming aan het einde, goed. Gelukkig want we werden op Schiphol zeer intensief gecontroleerd. Er was nauwelijks tijd voor een kop koffie.  

Het vliegtuig van El Al, dat even na half twaalf vertrok, was niet helemaal bezet. Dat gaf wat ruimte om onderweg eens de benen te strekken of eens van plaats te verwisselen.

Israel dag 1

Na een voorspoedige vlucht kwamen we omstreeks vijf uur aan op vliegveld Ben Goerion van Tell Aviv.

Israel dag 1

Daarna was er de tocht naar ons hotel in Haifa: Stella Maris.  Een hotel dat geleid wordt door de OCD Karmel.  Een lekkere maaltijd besloot deze toch wel drukke dag.

Israel dag 1
Israel dag 1

Verslag Luc Janssens, o.carm.,
Foto’s Klaas Tan

woensdag 11 januari, dag 2

Karmelgebergte
Vandaag hebben de meeste van ons goed geslapen na de vermoeiende dag van gisteren en na een stevig ontbijt vertrekt om half negen de bus voor een bezoek aan de Wadi Es Siah niet ver van Haifa, waar zich de ruïnes bevinden van het eerste karmelklooster.

Het is vandaag stralend weer. Helaas is door de regenval van de laatste tijd het terrein moeilijk toegankelijk en het lukt ons niet er helemaal bij te komen. Het is nogal onherbergzaam gebied en zo krijgen we een indruk van de leefomstandigheden van de eerste karmelieten. Vanuit deze plaats zijn ze uitgezwermd over Europa en later over de hele wereld het ideaal van de sfeer van stilte en gebed van het Karmelgebergte met zich mee dragend.

Israel dag 2

In de receptie van ons hotel hangt een mooie foto van de huidige patriarch van Jeruzalem, die overigens nog maar pas in functie is. Zijn voorganger van 800 jaar geleden heeft aan de karmelieten hun regel overhandigd. Uit het verhaal van onze gids Asnat blijkt ook hoe belangrijk de profeet Elia is voor de joodse religie. Hierna rijdt de bus naar het strand. De zee is prachtig en het zeewater is relatief warm. Een aantal badgasten werd daarbij wat natter als de bedoeling was.

Israel dag 2

Israel dag 2Dan rijden we naar de Bahai tuinen die nogal bepalend zijn voor het stadsbeeld van Haifa. Allemaal heel mooi aangelegd maar het is toch niet ieders smaak.
 
Bezoek Muhraka en de kerk van het Karmelietenklooster
Aan het einde van de ochtend gaan we naar Muhraka, hoog in het Karmelgebergte vanwaar je aan alle kanten een enorm uitzicht hebt. Er wordt verteld over de betekenis van de profeet Elia in het Oude Testament. Het is dan niet meer zo verwonderlijk dat nu na meer dan tweeduizend zevenhonderd jaar zijn leven nu nog betekenis heeft voor joden, christenen en moslims. De naam Muhraqa  (arabisch) betekent het brandt of brandoffer en verwijst naar de uitdaging van Elia aan de priesters van Baäl door middel van een brandoffer.

Na de lunch is er een bezoek aan de karmelkerk van het klooster/hotel Stella Maris waar we logeren. Een mooi versierde kerk met gedenkstenen van een aantal belangrijke Karmelpersoonlijkheden (o.a. Berthold, Brocardus), maar de aanwezige drukte nodigt niet uit tot bezinning. In de kerk bevindt zich een grot waar Elia gewoond zou hebben.

Israel dag 2Daarmee is het officiële programma voor vandaag afgesloten. Omdat er nog wat tijd over is, is er de gelegenheid om met de kabelbaan naar de benedenstad van Haifa te gaan.

Verslag Luc Janssens, o.carm.,
Foto’s Klaas Tan

donderdag 12 januari, dag 3

De avond van te voren hebben we de verjaardag van Clara mogen vieren met een goed glas wijn. En tegen elf uur heeft ieder van ons vermoeid maar voldaan zijn of haar bed weer opgezocht. Het ontbijt in Stella Maris was weer goed.

Er staat een flinke wind en de zon schijnt volop. Jan met de pet bleek Luc te zijn, die kwam ook goed gemutst of gepet de bus in. De geestelijke verzorging zal wel goed komen vandaag.

Om 08.30 uur vertrekt de bus en verlaten we de gastvrije karmelitessen. We gaan naar de plaats Acco. Dit was de burcht van de kruisvaarders. We hebben deze burcht van binnen en van buiten gezien. En onze gids Asnat heeft ons veel over deze burcht kunnen vertellen. De informatie was vaak zoveel dat het ons duizelde. Acco is ook de plaats waar de leider van de Bahai beweging in huis-arrest heeft gewoond.

We liepen door steegjes waar heerlijke vruchtensap werd getapt. Ook was er een winkeltje waar shawls werden verkocht die gemaakt zijn door de Druzen. Onze poolse medereizigster Casia werd vakkundig een shawl omgedaan en hierna zag ze er nog leuker uit als voorheen. Toen was het tijd voor koffie of thee. In mijn thee zat genoeg groente om soep van te maken.

Hierna hebben we de kerk van Johannes de Doper bezocht, waar een afbeelding hing van de onthoofding. Dit was het oudste kerkje van Israël. Hier stond de bus klaar om naar Safet te gaan. Onderweg werd met de hele bus gegeten in een heel klein restaurant. Paniek alom. Zelfs Kees was aan het oberen. Zeker zes maal hebben we op moeten geven dat we een schnitzel wilden eten. Maar tenslotte gingen we allemaal voldaan de bus weer in. De menigte was toch verzadigd zoals in de bijbel wordt verteld. Maar hier mochten de mannen wel bij de vrouwen zitten. Het was een wonderlijk gebeuren.

In Safet hebben we een synagoge bezocht. Het was trapje op en trapje af in het dorpje. Op z’n Boxmeers: ik heb pien in de kuuten.

Om vijf uur bereiken we het Golan hotel aan het meer van Tiberias. We worden verwelkomd met een glaasje sap en we krijgen de sleutel van onze kamer. Met mijn kamergenoot Teun betrek ik suite 301. Dit is het verslag van de derde dag door het heilige land. En God zag dat het goed was. 

Verslag Rien van Beuningen,
Foto’s Klaas Tan

vrijdag 13 januari, dag 4

Na een heerlijk ontbijt in het Golanhotel aan het meer van Galilea, vertrekken we met de bus richting Nazareth. Onderweg rijden we door Kana en zien vlakbij de katholieke kerk die gebouwd is op de plek van de oude synagoge waar zeer waarschijnlijk het wijnwonder heeft plaatsgevonden.

Pastor Luc Janssens vertelt over interpretatie van Bijbelteksten die in soms verborgen bewoordingen en in gelijkenissen, gaan over concrete levenssituaties.

In Nazareth bezoeken we een kleine Grieks-orthodoxe kerk gebouwd op de bron van Maria. De eeuwenoude kerk is gebouwd door Byzantijnen en heeft een indrukwekkende wand met iconen (iconastase). In het oudste gedeelte leidt een gang naar de bron die door Marie gebruikt is. Door de stilte en het kabbelend geruis van het water is dit een unieke plaats van gebed en bezinning.

Wij wandelen naar de Grieks katholieke kerk. Een zeer sobere kerk gebouwd op de fundamenten van de synagoge waar Jezus gepredikt heeft. Op deze heilige plaats leest Luc de passage uit Lucas 4 waarin vertelt wordt over Jezus die in Nazareth de Schrift uitlegt. Op deze plaats wordt die tekst intensief beleefd door onze groep.

Wij wandelen verder door de smalle straten met oude huizen in midden oosterse bouwstijl. Zo bereiken we de mooie en moderne basiliek van de Annunciatie, de grootste christelijke kerk in het Midden-oosten De kerk is gebouwd rond restanten van het huis van Jozef en Maria waar de engel Gabriel verschenen is aan Maria  In en om de basiliek bevinden zich diverse afbeeldingen van de maagd Maria geschonken door vele landen. Nederland heeft de koperen deuren van een zijuitgang geschonken.

Vlak naast de basiliek ligt de kerk van Jozef. Gebouwd op de ruïnes waar Jozef zijn werkplaats zou hebben gehad. In de oude kerk is nog een ritueel joods bad uit de tijd van Jezus.

Ten slotte bezoeken we de berg van de afgrond. Met een weids uitzicht op de omgeving en op de berg Tabor. We beseffen dankbaar te mogen zijn om hier samen te mogen staan en we staan stil bij degenen die verhinderd waren om mee te gaan. Met het uitzicht op de berg Tabor  leest Paul Kuhlman Mattheus 17 vers 1 tot 13 (over de verschijning  op de berg Tabor). Wij zijn bevoorrecht mee te mogen reizen met deze gastvrije parochianen uit Boxmeer om samen de heilige plaatsen te bezoeken.

Verslag Bert Luttmer,
Foto’s Klaas Tan

--- toegevoegd verslag ---

Gaande de weg deze week werd mij duidelijk hoe belangrijk dag vier van onze bedevaartreis naar Israël is geweest.

Het was bij ons bezoek aan de Grieks-orthodoxe kerk met de bron van Maria dat vele van ons werden overmand door emoties.
In die kerk zagen wij voor het eerst elkaars tranen en individueel waren wij elkaar nabij.

Wat later op de dag toen wij op grote hoogte stonden, met uitzicht op de berg Tabor met rechts daarvan het verstilde landschap en links de dichtbebouwde  stad, dachten wij aan hen die graag meegewild hadden maar niet konden en aan hen die wij er zelf graag bij gehad zouden willen hebben.
Daar zijn wij in een moment van stilte een groep geworden. Wij beseften hoe bevoorrecht wij zijn, hier te mogen zijn. In het land waar vele van ons nooit gedacht hadden te komen.

Betekenisvol ontmoeten werd daar realiteit.
Na vrijdag is er iets veranderd.
Daarom zou ik dag vier, de dag van troost en ontmoeting willen noemen.

Joke Derix

zaterdag 14 januari, dag 5

Op zaterdag 14 januari heeft onze groep weer een jarige in haar midden. Het zal voor Teun een dag vol verassingen worden.

Na het laatste ontbijt in het Golanhotel gaan wij met een nieuwe gids, Achab Mozalbab, een katholiek Arabier, op weg naar diverse heilige plaatsen rond het meer van Galilea. Onze gids spreekt goed Nederlands en legt de ingewikkelde politieke en religieuze situatie uit waarin Israel met zijn zeer verschillende ingezetenen verkeert.

Als eerste bezoeken wij de berg van de Zaligsprekingen. Jezus sprak hier de bekende bergrede uit die hoop en nieuwe toekomst gaf aan onder andere de nederigen van geest. Marion leest vlakbij de achthoekige kerk het begin van de bergrede.

Daarna gaan we naar de Tabghakerk met de zeven bronnen, de plaats van de broodvermenigvuldiging. De benedictijnen beheren nu de nieuwe kerk van 1982 met de mooie mozaïeken vloer, die nog uit de zesde eeuw dateert. Maria leest een gedeelte voor uit Lucas (hoofdstuk 9, 10-17). Even verderop ligt de Mensa Christikerk, de tafel van de Heer. Deze kerk van Petrus is uit bazaltstenen opgetrokken en heeft schitterende glasgekleurde ramen. Joke leest ons het slot van het Johannesevangelie voor. Onderweg naar Kafarnaüm, zien wij olijf- en mangobomen.

Israel dag 4

In deze plaats zien we de resten van de synagoge, waar Jezus predikte, en van het huis van Petrus. Pastor Luc leest ons onder de bomen een gedeelte uit het begin van het Marcusevangelie voor. Israel dag 4

Vervolgens gaan we aan boord en varen naar het midden van het meer van Galilea. De motoren gaan uit en het wordt stil. In deze stilte worden door Luc en Loek passages verteld uit Jona respectievelijk uit Matteüs, 8, 23-27.

Israel dag 4

De stilte duurt voort. We beseffen dat het bezoek aan de heilige plaatsen bij iedere deelnemer  van deze bijzondere reis gevoelens en emoties oproept. Na de versterking van de inwendige mens met een heuse Petrusvis bezoeken wij nog de kibboets waar onze gids zijn vrouw voor het eerst heeft ontmoet. Zijn schoonmoeder en koekjestrommel kreeg hij erbij.

Op weg naar Jeruzalem komen we geheel onverwachts een grote kudde dromedarissen tegen. Het was een dag met onvergetelijke belevenissen.

Verslag Hans Lucassen,
Foto’s Klaas Tan

zondag 15 januari, dag 6

Het is vanmorgen vroeg opstaan: al om half zeven klinkt de wake-up call. Dat is nodig omdat we om 08.00 uur worden verwacht voor de Eucharistieviering in de heilig Grafkerk. De kerk herbergt de plaats waar Christus gekruisigd is. In het Hebreeuws Golgotha wat betekent schedelplaats. We zijn er wat aan de late kant en we worden op een wat korzelige manier verwelkomd door de dienstdoende franciscaan/koster. De viering mag maar 45 minuten duren en dan staat de volgende groep klaar.

Ondanks dat begin is het een mooie serene viering. Dat blijkt ook uit de uitgesproken voorbeden, waar ook aandacht is voor de parochie en al degenen die betrokken zijn op onze reis. De viering vindt plaats in een relatief kleine maar mooie intieme kapel. Later op de dag zullen we de rest van de kerk bezichtigen.

Israel dag 6

Ons hotel ligt net buiten de muren die de oude binnenstad van Jeruzalem omgeven. Een aantal kamers kijkt dus uit op die grote massieve muur. We wandelen door die oude binnenstad met onze gids Asnat voorop. Het is daarbij zaak elkaar niet uit het oog te verliezen.  Nauwe vaak overdekte straatjes met aan weerszijden winkeltjes waar van alles verkocht wordt. We wandelen richting Klaagmuur. Onderweg worden we herhaaldelijk gecontroleerd. Ik moet mijn bijbel in een open kastje achterlaten voordat we het tempelplein opgaan. Daar voel je toch iets van de spanningen waar dit land mee van doen heeft. Opeens is er een groep van joodse jongeren omringd door Israëlische politieagenten die luid zingend kenbaar willen maken dat het tempelplein eigenlijk joodse grond is.

Aan het einde van de ochtend bezoeken we de St Annakerk. Dit is een kerk die beheerd wordt door de witte paters. Een lid van die orde in de kenmerkende dracht van wit habijt en rode fez begroet ons. Hij heeft in Tanzania gewerkt en kent pater Harrie Tullemans. Op deze plaats speelt zich het evangelieverhaal af dat vertelt wordt in Johannes 5 van de man die door Jezus genezen wordt: neem je bed op en wandel! Johan Wagemakers leest dat verhaal aan ons voor.

Israel dag 6

Na de lunch lopen we met de hele groep de kruisweg. Een hele ervaring. Onze gids vertelt ons iets over de plaats en de historische achtergrond en daarna is er een kort moment van bezinning. De kruisweg eindigt in de heilig Grafkerk waar we de dag begonnen zijn. Het is er dan aanzienlijk drukker. Diverse christelijke geloofsgenootschappen hebben bepaalde rechten en dat geeft voor een buitenstaander een wat chaotische indruk.

Israel dag 6

Weer een dag met veel indrukken en  diverse religieuze ervaringen zoals dat past bij een zondag.  

Verslag Luc Janssens,
Foto’s Klaas Tan

maandag 16 januari, dag 7

De zevende dag van onze reis. De lucht is blauw. De ochtendzon schijnt op de oude muur, waar ik niet genoeg van krijg om naar te kijken. Het ontbijt is heerlijk.

Israel dag 6

We gaan deze ochtend naar Yad Vashem. Asnath, onze joodse gids, gaat maar voor een deel mee naar binnen, kondigt ze aan. Het is voor haar teveel wekelijks dit alles aan te kijken. De sfeer in de groep is verstild.
Onderweg in de bus vertelt Asnath over de opbouw van haar land. Hoe de immigranten, waaronder ook veel professoren, filosofen, kunstenaars etc. het land opgebouwd hebben. Overdag als bouwvakkers, boeren, vuilnismannen. s’Avonds kwam Heidegger en Nietzsche ter sprake aan de tafels.

Ze vertelt ook over de ouderenzorg in Israël. Iedere oudere krijgt een persoonlijke verzorgster thuis; 24 uur per dag 6 dagen per week. De oude mensen kunnen fijn in hun vertrouwde huis en omgeving blijven. En het is veel goedkoper dan tehuizen.
We passeren ook de Berg van de Herinnering. 23.000 mensen zijn er omgekomen sinds 1948. Ze vertelt dat hier ook drie vrienden van haar dochter begraven zijn.

Israel dag 6

We komen aan bij Yad Vashem. Plaats van het gedenken van de Holocaust. Een plaats, een gedenkteken voor mensen zonder gedenkteken. Een naam voor mensen die naamloos weggevaagd zijn.
Asnath gaat met ons door de poort. Ze vertelt over het idee voor deze gedenkplaats. Om hier niet alleen de dood te herinneren, alleen te kijken naar wat eigenlijk te verschrikkelijk is om naar te moeten kijken. Maar zeker ook het leven te herinneren. Gezichten, namen, foto’s, verhalen van leven, van liefde van mensen zoals u en ik.  

Israel dag 6
Ze wijst ons bij binnenkomst op ‘de Laan der Rechtvaardigen onder de volken’. Een laan met bomen waar die mensen, niet Joden, een plaats hebben die Joden gered hebben. Het valt me op: waarom deze laan zo gelijk bij binnenkomst? Hoe belangrijk is het dat de noodkreet gehoord wordt, gezien wordt. En dat er gehandeld wordt om leven te redden, te behoeden. Asnath vertelt over een man die de grote joodse wijze leraar Hillel vroeg: ‘Leer mij Hillel, terwijl ik op 1 been sta, hoe ik moet leven’. Met andere woorden..: zeg het me kort en snel, Hillel, in 1 zin. En Hillel antwoordt : ‘Wat gij niet wilt, dat u geschiedt…..’. En wat je zelf graag wilt, schenk dat ook een ander. Zo dien je God. Hoor Israël. Hoor de noodkreten van de wereld. En doe iets.

Ze vertelt het verhaal van Micha Feldman die duizenden dodelijk bedreigde Ethiopische Joden veilig met vliegtuigen naar Israël bracht. Net op tijd. Iemand kwam. Hij kwam. Asnath vertelt: ‘Als Joden vroeger bij wijze van spreke 112 belden in acute levensbedreigende nood werden ze door niet joden vaak juist de dood ingejaagd. Nu kun je als jood altijd bellen in je nood, waar ook ter wereld naar de mensen van je volk en we komen naar je toe om je te redden. Om je te zoeken. Om je op te halen en thuis te brengen’. Dit trof mij zeer.Israel dag 6

We lopen verder. Asnath staat met ons stil bij het kunstwerk van de afgebroken zuilen. Het verbeeldt de gebroken levens van kinderen. Ze spreekt als joodse vrouw en moeder. Het wordt doodstil in de groep.

Israel dag 6
We gaan het kindermonument binnen. Gewijd aan Uziël, door een moeder en een vader, de familie Spiegel, wiens kind omgebracht werd in het kamp. De foto’s bij binnenkomst van enkele kinderen die je recht aankijken zijn verpletterend aangrijpend. Een donkere ruimte volgt met zachte kleine kaarsvlammen en spiegels, waardoor je het gevoel hebt dat je door een sterrennacht loopt in het heelal. Het is ongeborgen overgeleverd zijn en troostrijk geborgen tegelijk. Er is een vast te volgen zacht slingerend pad doorheen.  Je hoort onafgebroken in de stilte de namen en de leeftijden van de kinderen klinken die vermoord zijn. Anderhalf miljoen. Het land waar ze vandaan kwamen. Woorden schieten tekort om hier verder iets over te zeggen. Het is verschrikkelijk. En tegelijk zo zacht, zo teder. Hoe deze mensen, de moeder en vader van Uziël dit lijden dragen en het lijden van allen die een kind verloren helpen dragen, daar kan ik innerlijk alleen maar heel stil en diep voor buigen.

Er zijn veel tranen in de groep; ook als we buiten komen. Sommigen staan liever even alleen. Anderen in groepjes. Ik zie een groepje bidden.
Asnath brengt ons naar het monument van Janusz Korczak en de weeskinderen. Hij was als een vader voor deze kinderen en is met hen in de gaskamers is omgekomen. Asnath vertelt. Hij had de keuze om eraan te ontsnappen, maar wilde de kinderen niet alleen laten sterven. Het monument is een beeld van hem temidden van de kinderen. Ze zijn allen even groot als hij. Zeer aangrijpend is dat er maar 1 arm is die de kinderen vasthoudt. De andere arm ontbreekt. Dit beeld herinnert aan de vele kinderen die vermoord zijn, zonder dat iemand hen vasthield.Israel dag 6

Daarna gaan we door een gang door de hele oorlog heen, de verhalen, de levende beelden, de gezichten, de plaatsen, de gruwelen, de documenten...
Een stijgende weg met op het einde na alle donkerte, verstikking en verschrikking, de buitenlucht en licht en weidsheid. Er staat een jonge man naast me, met een gebedssnoer in zijn handen. Had hij deze weg achter hem alleen biddend kunnen gaan? Die indruk krijg ik. Het raakt me.

Israel dag 6

Bij de uitgang van Yad Vashem zie ik groot op de monumentale poort de woorden die God sprak door de profeet Ezechiël: ‘ I will put my breath into you and you shall live again and I will set you upon your own soil’. ‘Ik schenk u Mijn adem, Mijn geest en u zult weer leven en Ik zal u laten leven op uw eigen grond’.
Hoop, door de zwartste nacht heen. Nieuw leven. Godgeschonken eigen grond.

Uit Rien’s hart en pen stroomde vlak na dit bezoek dit gedichtje:
Wat is het heerlijk als je door tranen niets meer ziet en je voelt armen om je heen.
Wat is het heerlijk om dan samen te bidden
Wat is het heerlijk om zoveel medeleven te zien en te voelen.
Wat is het heerlijk als zomaar iemand water voor je haalt.
Wat is het heerlijk om een levende klaagmuur te vinden, die je geruststelt en streelt.
Wat is het heerlijk als die je zegt: je bent een mooi mens.

Velen van onze groep zullen het gevoel herkennen.
Ik moet denken aan een tekst uit de bijbel, ik weet niet waar het staat en mijn kamer heeft geen bereik nu voor het internet, maar ergens staat geschreven (of ik heb het zo gehoord) dat God al onze tranen verzameld en bewaard in een buidel.  Alle tranen van alle mensen, van alle werelden en de tijden. Het wordt gezien. God ziet het verdriet. Hij hoort het huilen van zijn kinderen. Wij zijn in Hem geborgen. Hij wil ons leiden naar leven, het volle leven, door alles heen. Dat wij ons mogen keren naar Hem met al onze tranen en Hem mogen horen en volgen.

Stil en diep onder de indruk verlaten we deze plaats.

Israel dag 6
Een kort bezoek brengen we vervolgens aan de grote Menora vlakbij de Knesseth. De geschiedenis van het Joodse volk is erop afgebeeld. Indrukwekkend. In het midden het beeld van de vallei van de dorre beenderen van Ezechiël en hoe God de dorre beenderen tot leven wekt. De spreuk die ook staat bij de uitgangspoort van Yad Vashem, klinkt opnieuw: ‘Ik schenk u Mijn adem, Mijn geest en u zult weer leven en Ik zal u laten leven op uw eigen grond’.

We stappen in de bus en rijden richting de Dode Zee om er te zwemmen en te lunchen. Even iets heel heel anders.. Ook heel heel goed.
Loek leest in de bus het gedicht van Titus Brandsma (een fragment hiervan in dit verslag, uit mijn hoofd):
‘Het leed kwam telkens op mij aan,
 onmogelijk om het af te weren.
Ik had het anders lang gedaan.
Toen ging het bovenop mij staan,
 tot ik stil lag, zonder wenen.
Duldend, wachtend moest ik leren.
Eerst toen pas is het heengegaan..’

Asnath vertelt in de bus over de politieke situatie in het land vanuit het joodse perspectief. Over de hoop die er was met Rabin en Shimon Peres, de vrede leek zo nabij, de vreugde hing al in de lucht en hoe het toen mis is gegaan. Over angst en beveiliging nu. Hoe die ook helpt. De verantwoordelijkheid voor de kinderen. We zien de muur.
We rijden nu een stukje door de woestijn van Judea. De kleine woestijn. Sommigen, waaronder ik,  zien voor het eerst de woestijn. Een stille opwindende sensatie, die indruk maakt.

We lunchen bij de Dode Zee. Diepste punt op aarde. 400 meter onder de zeespiegel. Ieder kan nemen wat hij of zij graag heeft. Wat een luxe toch weer ..

Daarna wil de helft van de groep heel graag meemaken hoe het is om je licht en moeiteloos te laten dragen door het zoute water van deze zee. We kleden ons snel om en behoedzaam wankelend voetje voor voetje gaan we over ruwe, soms zeer gemene  stenen en wegzakkend en uitglijdend over de modder, nu eens met ingehouden adem dan weer kreten slakend van vrolijke opwinding, schrik en pijn. Zo gaan we deze zee in. De opwinding is groot als je voelt dat het waar is. Hoe je als het ware in de fauteuil stand met je handen onder je hoofd relaxed kunt liggen. Of met je armen wijd uitgespreid. Verwonderde vrolijkheid alom. Op het strandje slaan de anderen het schouwspel gaande.

Fototoestelletjes hebben zeer veelvuldig geknipt blijkt later! Maar het wordt ook stil. Het is ook bijzonder om op dit diepste punt op aarde, 400 meter onder de zeespiegel, je zo te laten dragen door dit zoute water. Zeker na deze ochtend.. Zoveel pijn en zoute tranen.. Van zoveel tijden, mensen, mensheid. Overgave. ‘Ik voelde me door God gedragen’, zei iemand me. Er wordt geknikt door anderen. Hij was niet de enige.

Israel dag 6

Daarna terug naar huis. Op naar Jeruzalem. Van het diepste punt op aarde, naar 700 meter hoog! Door de kleine woestijn van Judea weer. We zien schamele nederzettingen van Bedoeinen vlak naast de snelweg in de woestijn. Veel. We zien enkele kuddes schapen op zeer karige weidegrond. Hoe leven zij hier??? Het is haast teveel voor 1 dag..
Prachtig valt het avondlicht op de oude stad als ze in het zicht komt. Het is er allemaal, zo vlak naast en na elkaar.
Het was een dag waar woorden voor tekort schieten.

De doopplaats in de Jordaan, die eigenlijk ook nog op het programma stond, bezoeken we morgen. Vandaag waren we daarvoor te laat en konden niet meer door de bewaking en de poort.
Maar het was zo voor vandaag ook helemaal goed en genoeg.

Verslag Clara van de Ven,
Foto’s Marion Loermans

dinsdag 17 januari, dag 8

Vandaag extra vroege reveille: 6.30 uur. We hebben een vol programma met als extra bezoek aan de doopplaats aan de Jordaan en een bezoek om 17.30 uur aan de Western Tunnels. Om 08.00 uur vertrekt de bus.

Israel dag 6

Israel dag 6
1e deel: bezoek aan de Olijfberg. Jezus ging te voet omhoog (wij met de bus) en daalde te voet. Het eerste bezoek is aan de Pater Noster kerk. Een symbolische plaats waar Jezus ons het “Onze Vader” heeft geleerd. Luc leest dan uit Lucas 11: de korte versie: Jezus leert ons bidden. Een prachtige kerk met op het voorplein een omgang-galerij. Overal aan de wanden binnen en buiten staan de teksten van het Onze Vader in allerlei talen, ook in het Nederlands.

Aangrenzend is er een Olijfboomboomgaard, een rustgevende omgeving. Hier kun je in gedachten je verplaatsen naar Jezus’ tijd.

Israel dag 6

Dan begint de echte afdaling met een prachtig zicht op de stad Jeruzalem.

Israel dag 6

We komen aan bij de kapel van de Hemelvaart (een koepelkapel), waar we met gezang werden ontvangen. Het is een achthoekige, in byzantijnse stijl gebouwde kapel, met aan de buitenzijde een minaret. Israel dag 6

In deze kapel bevindt zich de steen vanwaar Jezus zou zijn opgestegen.

We dalen verder af naar een panorama-uitzichtpunt. Vanaf hier is de stad in al zijn glorie hier op de berg Moria te bekijken. Aan onze voeten de enorm grote Joodse kerkhoven.
Op deze plaats vertelt onze gids Asnad ons over de geschiedenis van Israël en de stad Jeruzalem.

Israel dag 6

De begraafplaatsen worden nooit geruimd. Er zijn graven van 3000 jaar oud o.a. het graf van Absalon en van de profeet Zacharias. Een recent graf is dat van premier Begin. De reden van het niet ruimen is dat bij de komst van de Messias de overledene uit zijn of haar graf op kan staan en dan naar Jeruzalem kan lopen.

In de buurt van de begraafplaatsen ligt de Dominus flevit (De Heer weent) kerk in de vorm van een druppel: Jezus huilt over het lot van Jeruzalem. Luc leest een deel voor uit psalm 56: Doe mijn tranen in uw kruik.Israel dag 6

We komen aan in Getsemané waar Jezus de laatste avond voor zijn lijden verbleef om te bidden samen enkele van de apostelen.  (kunt gij nog geen uur met mij wakker blijven om met mij te bidden?).
In de nabij gelegen Kerk van de doodsstrijd (ook genoemd Kerk van alle Naties), wordt door Japanse pelgrims prachtig gezongen. Een kerk gevuld met gezang roept altijd devotie en emotie op.

Israel dag 6
Hierna vertrekken we met de bus naar de doopplaats van Jezus aan de Jordaan. Een grote groep Italianen; gekleed in een wit doopgewaad worden ze na een gebed (her)doopt, begeleid door muziek en zang. Enkelen van onze groep sloten zich hierbij aan.

Israel dag 6

Na afloop was dit voor hen een moment van ontroering en verwondering. Een fantastische ervaring. Het doopsel mag gezien worden als het belangrijkste sacrament dat een mens kan ontvangen.

Israel dag 6

Terug in Jeruzalem bezoeken we de Joodse wijk in de oude stad. We zijn in de zaal waar volgens de overleving  het Laatste Avondmaal heeft plaatsgevonden. Onder deze zaal bevindt zich het graf van David: een plaats van gebed. In die buurt bevindt zich ook een kerk met de naam Petrus gallicante: de plaats waar Petrus Christus verloochend zou hebben. 

Israel dag 6

Hierna nemen we afscheid van onze gids Asnad. We zijn haar dankbaar voor de goede begeleiding afgelopen dagen.
Een klein groepje liefhebbers bezoekt aan het einde van de dag nog de zogenaamde “Western Wall”: het ondergrondse deel van de muur van de omstreeks 70 na Chr.  verwoeste tweede tempel. Voor de Amerikaanse joden in onze groep is het een emotioneel moment.

Israel dag 6

Fijn dat we dit alles hebben gezien en beleefd. Morgen naar Bethlehem. Onder aanvoering van Kees met in ons midden Luc die ons een bijzondere dimensie meegeeft en achteraan Marion die als een herderinnetje de schapen bij elkaar houdt en als het moet met een zacht gebaar iedereen op het rechte pad houdt.

Verslag Loek Elemans,
Foto’s Marion Loermans

woensdag 18 januari, dag 9

We vertrekken vanmorgen uit ons hotel Golden Walls in Jeruzalem, waar we de afgelopen dagen heel gastvrij ontvangen zijn. Op weg naar Bethlehem. De afstand tussen Jeruzalem en Bethlehem is niet zo groot maar de reis kan lang duren omdat we van Israëlisch naar Palestijns gebied gaan. De bus kan echter zo door de controle rijden. Bethlehem is een redelijk grote plaats, ongeveer 50.000 inwoners. Er is extra drukte in verband met een bezoek van de patriarch van Jeruzalem en, naar het schijnt, ook de president van Polen.

Israel dag 8

Als eerste bezoeken we de souvenirwinkel van Claire Anastas. Direkt valt op dat de winkel bijna helemaal ingesloten is door een metershoge muur die het Israelische en Palestijnse grondgebied scheidt.

Israel dag 9

Claire is blij haar verhaal aan onze groep te kunnen doen. Zo wordt de problematiek waar dit land mee van doen heeft wel heel zichtbaar en voelbaar. Het bezoek wordt afgesloten met het samen bidden van het Onze Vader. Een ontroerend moment.

Israel dag 9

Onze gids voor vandaag neemt ons mee naar de geboortekerk van Jezus. Grieks-orthodoxen, Armeniërs en Rooms-katholieken hebben de kerk verdeeld.

Israel dag 9

De Grieks-orthodoxen beheren de plaats waar zich de crypte met de geboorteplaats van Jezus bevindt. In groepjes van drie of vier mogen we de crypte bezoeken.

Israel dag 9

Hierna gaan we naar de zogenaamde herdersvelden. De naam roept beelden op van herders in het veld en schapen maar door de recente uitbreiding van Bethlehem is daarvan bijna niets meer zichtbaar.

Israel dag 9

De gids herinnert er ons aan dat Bethlehem ook de plaats is waar zich een deel van het bijbelboek Ruth afspeelt.  We gebruiken een overkapping buiten voor een moment van bezinning.

Israel dag 9

Israel dag 9

Veel indrukken en emoties zijn er afgelopen dagen door ons heen gegaan.

Israel dag 9

Na de lunch bezoeken we nog een coöperatie met bijzondere producten uit de streek. Door hier iets te kopen kunnen we ook iets doen voor de mensen die aan deze kant van de  muur leven.

Israel dag 9

Dan brengt de bus ons naar het hotel met de mooie naam Casa Nova. De rest van de dag kan iedereen vrij besteden. Wie wil kan vanavond naar de nachtmis. Dat is omdat de Armeense kerk vandaag het Kerstfeest viert.

Verslag Luc Janssens,
Foto’s Marion Loermans

donderdag 19 januari, dag 10

De laatste dag. De dagen zijn voorbijgevlogen. Na een goed ontbijt in ons hotel Casa Nova in Bethlehem vertrekken we, zonder verder gecontroleerd te worden, naar het plaatsje Ein Kerem, gelegen aan de westelijke rand van Jeruzalem. Hier zou Johannes de Doper geboren zijn.

Israel dag 10

Eerst bezoeken we de Johanneskerk waar op dat moment net een Eucharistieviering plaats vindt. Israel dag 10

Op de muur voor de kerk staat in verschillende talen het Benedictus, de lofzang van Zacharias afgebeeld, onderdeel van het dagelijkse breviergebed.

Israel dag 10
Israel dag 10

Een eindje verder staat de Visitatiekerk waar het bezoek van Maria aan haar tante Elizabeth wordt herdacht. Enkelen van ons bidden hier het Magnificat.

Israel dag 10

Op weg naar het vliegveld Ben Goerion in Tel Aviv maken we een stop bij het klooster van de trappisten van Latroun. 

Israel dag 10

Franse monniken hebben deze abdij gesticht. De abdij staat ook bekend om de goede wijn die hier vandaan komt.

Israel dag 10

We komen ruim op tijd aan op het vliegtuig en de controles vallen mee. Wel blijkt bij thuiskomt dat een aantal koffers grondig zijn doorzocht. Ingesloten is een laconiek briefje met de mededeling dat: “the baggage was restored to their proper place while giving careful consideration to their original state”. De terugreis verloopt verder zonder problemen. Even na elf uur is onze bus in Boxmeer.

Dankbaarheid is het overheersende gevoel voor wat we de afgelopen dagen samen mochten meemaken. Kees Thijssen wordt aan het einde toegezongen voor de voortreffelijke wijze waarop hij onze reis heeft geleid.  

Verslag Luc Janssens,
Foto’s Marion Loermans

 

Geloofsweg Samen

home | archief startpagina disclaimer | print deze pagina | omhoog

Van 10 t/m 19 januari: dagelijks verslag van de Lourdes-reis door Luc Janssens ...